دستمزد به‌صورت منطقه‌ای، مطابق با تورم و هزینه معیشت تعیین شود - افق اقتصادی

دستمزد به‌صورت منطقه‌ای، مطابق با تورم و هزینه معیشت تعیین شود - افق اقتصادی
سه شنبه, ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳ / قبل از ظهر / | 2024-04-23
کد خبر: 189133 |
تاریخ انتشار : ۱۰ دی ۱۴۰۲ - ۱۹:۱۳ |
12 بازدید
۰
می پسندم
ارسال به دوستان
پ

اگرچه براساس ماده ۴۱ قانون کار، حداقل دستمزد می‌تواند بسته به هزینه معیشت در نقاط مختلف کشور و تورم، متفاوت باشد، اما سیاست‌گذاران به این ماده قانونی توجهی ندارند.

دستمزد به‌صورت منطقه‌ای، مطابق با تورم و هزینه معیشت تعیین شود

به گزارش بازار، مرکز پژوهش‌های اتاق ایران گزارشی با عنوان «حداقل دستمزد منطقه‌ای (۲): احصا سازوکاری برای تعیین دستمزد منطقه‌ای بر اساس ظرفیت‌های قانونی ماده ۴۱ قانون کار» منتشر کرد.

تعیین دستمزد منطقه‌ای یکی از چالش‌هایی است که همواره در فضای سیاستگذاری کشور مطرح بوده اما به دلیل برخی پیچیدگی‌ها، تاکنون اجرایی نشده است. این در حالی است که در ماده ۴۱ قانون کار، ظرفیت قانونی برای تعیین این نوع دستمزد بر حسب هزینه‌های معیشت در هر منطقه، دیده‌ شده است.

بر اساس این ماده قانونی، حداقل دستمزد می‌تواند بسته به هزینهٔ معیشت در نقاط مختلف کشور متفاوت باشد و تعیین آن با استفاده از دو معیار هزینه زندگی و تورم، مجاز است. بااین‌حال و علی‌رغم وجود چنین ظرفیتی این مهم در سیاستگذاری مورداستفاده قرار نمی‌گیرد.

با توجه به اهمیت موضوع، گزارش حاضر به بررسی این موضوع می‌پردازد که آیا تعیین دستمزد منطقه‌ای بر اساس دو معیار تورم و هزینه معیشت موضوعیت دارد؟ اگر موضوعیت دارد چرا اجرا نمی‌شود؟ سپس در ادامه لزوم تعریف دستمزد منطقه‌ای در کشور را بررسی و تحلیل می‌نماید و به احصا سازوکاری برای تعیین حداقل دستمزد منطقه‌ای، می‌پردازد.

نتایج این بررسی، حکایت از آن دارد که هزینه معیشت در نقاط مختلف کشور، دارای پراکندگی بسیاری است و در چنین شرایطی، تعیین یک حداقل دستمزد یکسان برای کل کشور، دارای پیامدهای بسیاری از جمله افزایش تمایل به استخدام غیررسمی در مناطق با هزینه‌های پایین و نیز ایجاد شاغلین فقیر در مناطق با هزینه‌های بالا، است.

همچنین این مطالعه نشان می‌دهد: در برخی مناطق همچون تهران که هزینهٔ زندگی بالاتر از حداقل دستمزد است و خط فقر فاصلهٔ کمتری با حداقل دستمزد دارد، درصد بالاتری از فقرا دارای سرپرست شاغل هستند؛ یعنی در این مناطق دستمزد حاصل از شغل، نتوانسته خانوارها را از فقر نجات دهد. اما در مناطق دیگر که هزینه معیشت کمتر از حداقل دستمزد است مانند سیستان و بلوچستان، درصد شاغلان در میان فقرا و غیر فقرا تفاوت معناداری دارد و یافتن شغل تا حد مناسبی خانوار را از فقر نجات می‌دهد.

لذا در مجموع، تعیین حداقل دستمزد یکسان در کشور می‌تواند منجر به ایجاد تبعیض در بین شاغلان در نقاط مختلف شود به‌نحوی‌که در یک منطقه، شاغلان حتی با یافتن شغل نیز قادر نخواهند بود از فقر رهایی یابند. این موضوع بیش‌ازپیش لزوم تعیین دستمزد به‌صورت منطقه‌ای را نشان می‌دهد.

متن کامل گزارش «گزارش حداقل دستمزد منطقه‌ای؛ احصا سازوکاری برای تعیین دستمزد منطقه‌ای بر اساس ظرفیت‌های قانونی ماده ۴۱ قانون کار» را از اینجا بخوانید.

✅ آیا این خبر اقتصادی برای شما مفید بود؟ امتیاز خود را ثبت کنید.
[کل: ۰ میانگین: ۰]
نویسنده: 
لینک کوتاه خبر:
×
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم افق اقتصادی در وب سایت منتشر خواهد شد
  • پیام‌هایی که حاوی توهین، افترا و یا خلاف قوانین جمهوری اسلامی ایران باشد منتشر نخواهد شد.
  • لازم به یادآوری است که آی‌پی شخص نظر دهنده ثبت می شود و کلیه مسئولیت‌های حقوقی نظرات بر عهده شخص نظر بوده و قابل پیگیری قضایی میباشد که در صورت هر گونه شکایت مسئولیت بر عهده شخص نظر دهنده خواهد بود.
  • لطفا از تایپ فینگلیش بپرهیزید. در غیر اینصورت دیدگاه شما منتشر نخواهد شد.
  • نظرات و تجربیات شما

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    نظرتان را بیان کنید